TRAFİK:Yayaların,hayvanların ve araçların karayolları üzerindeki hal ve hareketleridir.

KARAYOLU(YOL):Trafik için kamunun yararlanmasına açık olan arazi şeridi,köprüler ve alanlardır.

ARAÇ:Karayollarında kullanılabilen motorlu,motorsuz ve özel amaçlı taşıtlar ile iş makineleri ve lastik tekerlekli traktörlerin genel adıdır.

TAŞIT:Karayolunda insan,hayvan ve yük taşımaya yarayan araçlardır.Bunlardan makine gücü ile yürütenlere ''motorlu taşıt'', insan ve hayvan gücü ile yürütenlere de ''motorsuz taşıt'' denir.

SÜRÜCÜ:Karayolunda,motorlu veya motorsuz bir aracı veya taşıtı sevk ve idare eden kişidir.

ŞOFÖR:Karayolunda,ticari olarak tescil edilmiş bir motorlu taşıtı süren kişidir.

ARAÇ SAHİBİ:Araç için adına yetkili idarece tescil belgesi verilmiş veya sahiplik veya satış belgesi düzenlenmiş kişidir.

İŞLETEN:Araç sahibi ola veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süre kiralama ,ariyet ve rehin gibi hallerde kiracı,ariyet veya rehin alan kişidir.Ancak ilgili tarafından ,başka bir kişinin aracı kendi hesabına veya tehlikesi kendisine ait olmak üzere,işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse,bu kimse işleten sayılır.

YOLCU:Aracı kullanan sürücü ile hizmetliler dışında araç bulunan kişilerdir.

HİZMETLİ:Araçlarda,sürücü hariç araç veya taşıma hizmetlerinde süreli veya süresiz çalışan kişiler ile iş makinelerinde sürücü dışındaki kişilerdir.

TRAFİK İŞARETLERİ:Trafiği düzenleme amacı ile kullanılan işaret levhaları;ışıklı ve sesli işaretler,yer işaretlemeleri ile trafik zabıtası veya diğer yetkililerin trafiği yönetmek için yaptıkları hareketlerdir.

GEÇİŞ ÜSTÜNLÜĞÜ:Görev sırasında,belirli araç sürücülerinin can ve mal güvenliğini tehlikeye sokmamak şartıyla trafik kısıtlama veya yasaklarına bağlı olmamalarıdır.

GEÇİŞ HAKKI:Yayaların ve araç kullananların diğer yaya ve araç kullananlara göre,yolu kullanmak sırasındaki öncelik hakkıdır.

DURMA:Kırmızı ışık,yetkililerin dur işareti,yol kapanması gibi,her türlü trafik zorunlulukları nedeni ile aracın durdurulmasıdır.

DURAKLAMA:Trafik zorunlulukları dışında araçların,insan indirmek ve bindirmek,eşya yüklemek,boşaltmak veya beklemek amacı ile 

kısa bir süre için durdurulmasıdır.Bu süre en fazla 5 dakikadır.

PARKETME:Araçların durma ve duraklaması gereken haller dışında bırakılmasıdır.

TRAFİK KAZASI:Karayolu üzerinde hareket halinde olan bir veya birden fazla aracın karıştığı ölüm,yaralanma veya zararla sonuçlanmış olan olaydır. MÜLK:Devlete,kamuya,gerçek yada tüzel kişilere ait olan taşınmaz mallardır.

YERLEŞİM YERİ (BİRİMİ):Kendisine ulaşan karayolları üzerinde sınırının ,başlangıcı ve bitimi bir işaret levhası ile belirlenmiş olan yerleşme,çalışma ve barınma amacı ile insanların yararlandıkları yapı ve tesislerin bir arada bulunduğu ve karayolu trafiğine etkileri tespit edilmiş ve idari taksimatla belirlenmiş olan,il,ilçe,köy veya mezra gibi yerlerdir.

YAYA:Araçlarda bulunmayan,karayolunda hareketsiz veya hareket halinde bulunan insandır.

TRAFİKTEN MEN:Trafik zabıtası veya yetkililerce kanunda yönetmenlikte belirtilen hallerde araçla ilgili belgelerin alınması ve aracın belirli bir yere çekilerek trafikten alıkonulması.

KARAYOLU YAPISI: Karayolunun kendisi ile karayolunun üstünde, yanında,altında veya yukarısındaki;ada,ayırıcı,oto korkuluk,istinat duvarı,viyadük,köprü,tünel,menfez ve benzeri yapılardır.

KARAYOLU SINIR ÇİZGİSİ: Kamulaştırma yoluyla veya kanunlarla,kamuya terk veya tahsis edilmiş karayolunda;mülkle olan sınır çizgisi,diğer karayollarında yarmada,şevden sonra hendek varsa hendek dış kenarı,dolguda şev etek çizgisi,yaya yolu ayrılmış karayolunda ise,yaya yolunun mülkle birleştiği çizgidir.

İKİ YÖNLÜ KARAYOLU: Taşıt yolunun her iki yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.

TEK YÖNLÜ KARAYOLU: Taşıt yolunun yalnız bir yöndeki taşıt trafiği için kullanıldığı karayoludur.

BÖLÜNMÜŞ KARAYOLU: Bir yöndeki trafiğe ait taşıt yolunun bir ayırıcı ile belirli şekilde diğer taşıt yolundan ayrılması ile meydana gelen karayoludur.

BAĞLANTI YOLU: Bir kavşak yakınında,birbirine bağlanmasını sağlayan kavşak alanı dışında kalan ve bir yönlü trafiğe ayrılmış olan karayolu kısmıdır. 

ERİŞME KONTROLLU KARAYOLU(Otoyol): Özellikle transit trafiğe tahsis edilen,belirli yerler ve şartlar dışında giriş ve çıkışın yasaklandığı,yaya,hayvan ve motorsuz araçların giremediği,ancak  izin verilen motorlu araçların yararlandığı ve trafiğin özel kontrolle tabi tutulduğu karayoludur.

EKSPRES YOL: Sınırlı erişme kontrollü ve önemli kesişme noktalarının köprülü kavşak olarak teşkil edildiği bölünmüş bir ana karayoludur.

TAŞIT YOLU(Kaplama): Karayolunun genel olarak taşıt trafiğince kullanılan kısmıdır.

BİSİKLET YOLU: Karayolunun,sadece bisikletlilerin kullanımına ayrı olan kısmıdır.

GEÇİŞ YOLU: Araçların bir mülke girip çıkması için yapılmış olan yolun,karayoluna bağlanan ve karayolu sınır çizgisi içinde kalan kısmıdır.

YAYA YOLU(Yaya Kaldırımı): Karayolunun,taşıt yolu kenarı ile gerçek veya tüzel kişilere ait mülkler arasında kalan ve yalnız yayaların kullanımına ayrılmış olan kısmıdır.

BANKET: Yaya yolu ayrılmamış karayolunda,taşıt yolu kenarı ile şev başı veya hendek iç üst kenarı arasında kalan ve olağan olarak yayaların ve hayvanların kullanacağı,zorunlu hallerde de araçların faydalanabileceği kısımdır.

PLATFORM: Karayolunun,taşıt yolu (kaplama) ile yaya yolu kaldırım veya banketinden oluşan kısmıdır.

ANAYOL: Ana trafiğe açık olan ve bunu kesen karayollarındaki trafiğin bu yolu geçerken veya bu yola girerken,ilk geçiş hakkında vermesi gerektiği işaretlerle belirlenmiş karayoludur

TALİ YOL: Genel olarak üzerinde trafik yoğunluğu bakımından bağlandığı yoldan daha az önemde olan yoldur.

TEHLİKELİ EĞİM: Araçların emniyetle seyrinde devam için vites küçültmeyi gerektiren uzunluk veya açıdaki yol eğimidir.

KAVŞAK: İki veya daha fazla karayolunun,kesişmesi veya birleşmesi oluşan ortak alandır.

KAVŞAK ORTAK ALANI: Kavşaklarda,kavşağı teşkil eden kollardan ayrı ayrı yaklaşıldığında,kavşaktaki geometrik veya fiziki değişikliğin başladığı çizgiler ile çevrelenmiş alandır.

YAYA GEÇİDİ: Taşıt yolunda,yayaların güvenli geçebilmelerini sağlamak üzere,trafik işaretleri ile belirlenmiş alandır.

OKUL GEÇİDİ: Genel olarak okul öncesi,ilköğretim ve orta dereceli okulların çevresinde özellikle öğrencilerin geçmesi için taşıt yolundan ayrılmış ve bir trafik işareti ile belirlenmiş alandır.

ALT GEÇİT: Karayolunun,diğer bir karayolu veya demiryolunu alttan geçmesini sağlayan yapıdır.

ÜST GEÇİT: Karayolunun,diğer bir karayolu ve demiryolunu üstten geçmesini sağlayan yapıdır.

DEMİRYOLU GEÇİDİ (Hemzemin Geçit):Karayolu ile demiryolunun aynı seviyede kesiştiği bariyerli veya bariyersiz geçitlerdir.

ADA: Yayaların geçme ve durmalarına,taşıtlardan inip binmelerine yarayan,trafik akımını düzenleme ve trafik güvenliğini sağlama amacı ile yapılmış olan,araçların bulunamayacağı,koruyucu tertibatla belirlenmiş bölüm ve alanlardır.

AYIRICI: Taşıt yollarını veya yol bölümlerini birbirinden ayıran,bir taraftaki taşıtların diğer tarafa geçmesini engelleyen veya zorlaştıran karayolu yapısı,trafik tertibatı veya gereçtir.

ŞERİT: Taşıtların bir dizi halinde güvenle seyredebilmeleri için taşıt yolunun çizgileriyle ayrılmış bölümdür.

PARK YERİ(Otopark): Araçların park etmesi için kullanılan açık veya kapalı alandır.

KARAYOLU ÜZERİ PARK YERİ:Taşıt yolundaki veya buna bitişik alanlardaki park yeridir.

KARAYOLU DIŞI PARK YERİ:Karayolu sınır çizgisi dışında olan ve bir geçiş yolu veya servis yolu ile taşıt yoluna bağlanan park yeridir.

DURAK: Kamu hizmeti yapan yolcu taşıtlarının yolcu ve hizmetlilerini bindirmeleri,indirmeleri veya duraklamaları için yatay ve düşey işaretlerle belirlenmiş yerdir.

GARAJ: Araçların,genellikle uzun süre durmaları için kullanılan,bakım veya servisinin de yapılabileceği kapalı veya açık olan yerlerdir.

TERMİNAL: İnsan veya eşya taşımalarında,araçların indirme,bindirme,yükleme,aktarma yaptıkları ve ayrıca bilet satışı ile bekleme,haberleşme,şehir ulaşımı ve benzeri hizmetlerinde sağlandığı yerdir.bunlardan sadece,insan taşımalarında  kullanılanlara ''yolcu terminali'',eşya taşımalarında kullanılanlara ''Eşya Terminali''denir.

SERVİS İSTASYONU: Karayolunda seyreden araçların bakım,onarım,onarım yağlama ve yıkama gibi işlerin yapıldığı tesislerdir.

AKARYAKIT İSTASYONU: Araçların esas itibariyle akaryakıt,LPG,yağ,basınçlı hava gibi ihtiyaçları ile ayrıca kişilerin ilk yardım ve zorunlu diğer ihtiyaçlarının sağlandığı yerdir.

MUAYENE İSTASYONU: Araçların niteliklerini tespit ve kontrol edebilecek cihaz ve personel bulunan ve teknik kontrolü yapılan yerdir.

ARAÇ TARTI İSTASYONU:Araçların yüklü veya yüksüz olarak sabit veya taşınabilir cihazlarla taşına bildiği yerdir.

İŞARET LEVHASI:Sabit veya taşınabilir bir mesnet üzerine yerleştirilmiş ve üzerindeki sembol,renk ve yazı ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan trafik tertibatıdır.

IŞIKLI VE SESLİ İŞARETLER:Trafiği düzenlemede kullanılan ışıklı ve sesli,sabit veya taşınabilir,elle kumanda edilebilen veya otomatik çalışan,üzerinde çeşitli renk,sembol,yazı bulunan ve belirli yanma süresi olan,ışık veya sesli özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan trafik tertibatıdır.

İŞARETLEME:Taşıt yolu ile bordür,ada,ayırıcı,oto korkuluk gibi karayolu elemanları üzerindeki çeşitli renkte çizgi,şekil sembol,yazı yansıtıcı ve benzeri ile özel bir talimatın aktarılmasını sağlayan tertibattır.